Μουσικό από..θεμα | Εκπομπή 02 | "Η γη της ελευθερίας" φλέγεται

Το παρόν κείμενο αποτελεί γραπτή μεταφορά της εκπομπής “Μουσικό από..θεμα” (Εκπομπή 02 - Θέμα “η γη της ελευθερίας” φλέγεται), που μεταδόθηκε στο Nikostereo Radio στις 15 Ιουνιου 2020.


Η σημερινή εκπομπή Μουσικό από..θεμα έχει για θέμα τη φλεγόμενη γη της ελευθερίας και το θέμα μας αυτή τη φορά δεν είναι έκπληξη, όπως έκπληξη δεν μας προκάλεσαν οι εικόνες που είδαμε την Δευτέρα 25 Μαΐου. Η δολοφονία του George Floyd δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός. Ο νεκρός είναι ένας αφροαμερικανός πολίτης και ο δολοφόνος του ένας λευκός αστυνόμος.

Οι εικόνες δεν μας προκαλούν έκπληξη αλλά οργή. Οι αντιδράσεις και οι διαδηλώσεις απολύτως δικαιολογημένες και αναγκαίες. Το αστυνομικό τμήμα της Μινεάπολις παραδόθηκε στι φλόγες. Οι διαδηλώσεις συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Το κύμα αλληλεγγύης έχει φουντώσει με μαζικές πορείες σε όλο τον κόσμο.


Slave trader’s statue toppled in Bristol as thousands join anti-racism protests - BBC News
https://youtu.be/cs36SAytfuE

Θα ξεχωρίσουμε το γκρέμισμα που αγάλματος του Έντουαρντ Κόλστον την προηγούμενη Κυριακή (7/6) από διαδηλωτές. Το άγαλμα του Κόλστον στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο κοντινό λιμάνι του Μπρίστολ με θέα στη γέφυρα Περό, που πήρε το όνομά της από τον Περό Τζόουνς – έναν σκλαβωμένο άντρα που έζησε και πέθανε στην πόλη στα τέλη του 18ου αιώνα, αφού νωρίτερα “αγοράστηκε” από ιδιοκτήτες σκλάβων σε ηλικία των 12 ετών.

Επίσης στις ΗΠΑ διαδηλωτές έχουν γκρεμίσει αρκετά αγάλματα δουλεμπόρων και δουλοκτητών καθώς και αγάλματα του Κολόμβου.

Οι καθαρά αυτές πολιτικές πράξεις μας δείχνουν ότι η κουβέντα έχει ανοίξει και έχει ανοίξει για ζητήματα δουλεμπορίου, σκλάβων, αποικιοκρατίας και ιμπεριαλισμού.


Προχθές το βράδυ ένας ακόμα αφροαμερικανός πέφτει νεκρός από σφαίρες αυτή τη φορά. Ο 27χρονος Ρεϊσάρντ Μπρουκς δολοφονείται από λευκούς αστυνομικούς στην Ατλάντα και το πολυκατάστημα Wendys φλέγεται την ίδια νύχτα.


Η Breonna Taylor 26 χρονη Αφροαμερικανίδα δολοφονείται από μπάτσους στις 13 Μαρτίου του 2020 μέσα στο ίδιο της το σπίτι.

Στις 5 Ιούνη η Taylor θα γιόρταζε χθες τα 27ά της γενέθλια και οι υποστηρικτές του κινήματος Black Lives Matter χρησιμοποιήσαν το #BirthdayForBreonna για να ενισχύσουν τη δημοσιότητα του θανάτου της και όχι μόνο. Όπως και το συγγενικό #SayHerName, οι δράσεις στα γενέθλια της Breonna έγιναν για να μην ξεχαστεί το όνομά της.


Η ιστορία επαναλαμβάνεται λοιπόν στην “γη της ελευθερίας” με τον κατάλογο των αστυνομικών που δολοφονούν μαύρους πολίτες κατά τη σύλληψη τους να ειναι αυξάνεται συνεχώς.


Πάμε πίσω στο 2014 όπου ο Έρικ Γκαρνερ δολοφονείται επίσης από λευκό αστυνομικό ο οποίος επιχειρούσε να ακινητοποιήσει τον άοπλο άνδρα. Όσο οι λευκοί μπάτσοι σκοτώνουν τον Γκάρνερ επαναλαμβάνει την ίδια φράση με τον Φλόιντ “δεν μπορώ να αναπνεύσω - I can’t breathe”. Το χειρότερο βέβαια είναι ότι ο μπάτσος που δολοφόνησε τον Γκαρνερ αθωώθηκε από το δικαστήριο.

Choking of Eric Garner [WITH UNSEEN FOOTAGE] - Staten Island, New York - July 17th 2014 https://youtu.be/z0j-7L094d0

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία Γκάρνερ το mappingpoliceviolence.org, ανακοινώνει πως μέσα στο 2015 η αστυνομία σκότωσε τουλάχιστον 346 αφροαμερικανούς, εκ των οποίων οι 102 ήταν άοπλοι, δηλαδή σχεδόν δύο μαύρους άοπλους κάθε εβδομάδα.

Στη σημερινή εκπομπή θα προσπαθήσουμε να αναφερθούμε στην ρατσιστική εγκληματική βία της αστυνομίας και όχι μονο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η ιστορία ξεκινάει από πολύ πίσω όταν οι πρώτοι μαύροι σκλάβοι μεταφέρθηκαν από την Αφρική.


Η 13η τροπολογία που φέρει την υπογραφή του Αβραάμ Λίνκολν καταργεί επισήμως την δουλειά στις ΗΠΑ.. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική και εύκολα θα μπορούσε κανείς να πει ότι η σκλαβιά συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.

Τραγούδι: Ο γέρο Νέγρο Τζιμ - Μάνος Λοίζος

Στην σημερινή εκπομπή θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια αναδρομή σε διάφορα γεγονότα που έχουν σημαδέψει την ιστορία των μαύρων στις ΗΠΑ, σε ρατσιστικές δολοφονίες, στις μεγάλες κινηματικές διαδικασίες που έχουν λάβει χώρα. Θα προσπαθήσουμε επίσης να ταξιδέψουμε μουσικά σε κάποια τραγούδια που σημάδεψαν και σημαδεύουν το αντιρατσιστικό κίνημα από μαύρους αλλά και από λευκούς καλλιτέχνες.


George Stinney Junior


George Stinney Jr
George Stinney Jr

Ο Τζορτζ Στίνεϊ Τζούνιορ ήταν το νεότερο άτομο που καταδικάστηκε σε θάνατο τον 20ο αιώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε ηλικία 14 ετών. Κατά τη διάρκεια της δίκης του, ακόμη και την ημέρα της εκτέλεσής του, κουβαλούσε πάντα μια Βίβλο στα χέρια του, ισχυριζόμενος ότι είναι αθώος.


Κατηγορήθηκε ότι σκότωσε δύο λευκά κορίτσια, την εντεκάχρονη Μπέτυ, και τη επτάχρονη Μαίρη, καθώς πτώματα βρέθηκαν κοντά στο σπίτι όπου κατοικούσε ο έφηβος με τους γονείς του. Εκείνη την εποχή, όλοι οι ένορκοι ήταν λευκοί. Η δίκη διήρκεσε μόνο 2 ώρες και η ποινή υπαγορεύτηκε 10 λεπτά αργότερα. Οι γονείς του αγοριού απειλήθηκαν και εμποδιστηκαν να είναι παρόντες στην αίθουσα του δικαστηρίου και στη συνέχεια αποβλήθηκαν από την πόλη.


Πριν την εκτέλεση, ο Τζορτζ πέρασε 81 μέρες στη φυλακή χωρίς να μπορεί να δει τους γονείς του.

Κρατήθηκε στην απομόνωση, 80 μίλια μακριά από την πόλη του. Ήταν μόνος χωρίς την παρουσία των γονιών του ή του δικηγόρου του. Έκατσε στην ηλεκτρική καρέκλα στις 16 Ιουνίου του 1944.\


70 χρόνια μετά, η αθωότητά του τελικά αποδείχθηκε από δικαστή στη Νότια Καρολίνα. Το αγόρι ήταν αθώο, κάποιος το έστησε για να τον κατηγορήσει επειδή ήταν μαύρος. Σειρά ταινιών και βιβλίων έχουν εμπνευστεί από την ιστορία του George, μεταξύ των οποίων και το βιβλίο το Stephen King “Πράσινο Μίλι”, που αργότερα μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη με πρωταγωνιστές τους Τομ Χανκς και Michael Duncan.


Τραγούδι: Poet Zee - George Stinney 


Έμετ Τιλ


Η άγρια δολοφονία του 14χρονου μαύρου Αμερικάνου Έμετ Τιλ, το 1955, επειδή σφύριξε ειρωνικά σε μία λευκή γυναίκα και την αποκάλεσε φλερτάροντας, «μωρό μου».


Ο Τιλ καταγόταν από το Σικάγο του Ιλινόις, και όταν επισκέφτηκε τους συγγενείς του στο Money του Μισισιπή, στην περιοχή του Δέλτα, μίλησε στην Carolyn Bryant, 21 ετών, παντρεμένη και ιδιοκτήτρια ενός μικρού παντοπωλείου στην περιοχή.


Λίγες μέρες αργότερα, ο σύζυγός της Bryant, Roy, και ο ετεροθαλής αδελφός του J. W. Milam, πήγαν στο σπίτι του θείου του Τιλ. Τον πήραν μακρυά σε ένα αχυρώνα όπου τον χτύπησαν και του έβγαλαν ένα απ’ τα μάτια του, πριν τον πυροβολήσουν στο κεφάλι και πετάξουν το σώμα του στον ποταμό Tallahatchie, δένοντας γύρω απ’ το λαιμό του βάρος 70 λιβρών (32 κιλών). Τρεις ημέρες αργότερα, το σώμα του Έμετ Τιλ ανακαλύφθηκε και ανασύρθηκε μέσα από το ποτάμι. Το σώμα του μεταφέρθηκε στο Σικάγο. Η μητέρα του, επέμεινε για δημόσια κηδεία με ανοιχτό φέρετρο για να δείξει στον κόσμο την κτηνωδία της δολοφονίας.


Αν και στην αρχή οι κάτοικοι του Μισισιπή φάνηκαν εξαγριωμένοι με τον άδικο θάνατο, ο θυμός τους ξεθύμανε πολύ γρήγορα. Οι δύο δολοφόνοι δικάστηκαν, αλλά η δίκη ήταν καθαρά τυπική. Όλη η πόλη έδωσε χρήματα για να πληρώσουν τη νομική υπεράσπιση και πέντε απ’ τους καλύτερους δικηγόρους της πολιτείας προθυμοποιήθηκαν να τους βοηθήσουν. Οι ένορκοι χρειάστηκαν μόλις μία ώρα για να τους αθωώσουν. Η μητέρα του 14χρονου κατηγορήθηκε ότι δεν έκλαψε αρκετά όταν την κάλεσαν στο εδώλιο ώστε να τους αλλάξει τη γνώμη....


 Τραγούδι: Bob Dylan - Death Of Emmett Till (https://youtu.be/RVKTx9YlKls)

https://www.efsyn.gr/efsyn-city/synantiseis/105867_o-thanatos-toy-emet-til-o-mpomp-ntylan-kai-oi-leykoi
 http://www.mixanitouxronou.gr/i-agria-dolofonia-tou-14chronou-mavrou-amerikanou-emet-til-epidi-sfirixe-ironika-se-mia-lefki-gineka-ke-tin-apokalese-flertarontasmoro-mou/ 

H Ροζα Παρκς πρωτα κ το σκηνικο με τα λεωφορεια


Την 1η Δεκέμβρη του 1955, η Ρόζα Παρκς, μία 42χρονη έγχρωμη μοδίστρα στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα, αρνείται να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό. Η κίνησή της αυτή θα πυροδοτούσε το κίνημα για πολιτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ αλλά και στον κόσμο και θα γινόταν το σύμβολο του αγώνα των μαύρων στην Αμερική.


Η ίδια ήταν μέλος της NAACP (Εθνική Ένωση για τα Δικαιώματα των Μαύρων) και τη συνέλαβαν καθώς σύμφωνα με τους νόμους «Τζιμ Κρόου» στο Νότο των ΗΠΑ, οι μαύροι όφειλαν να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου σε ειδικές ξεχωριστές θέσεις και φυσικά να παραχωρούν τη θέση τους

Trolly – New Orleans, 1955. From The Americans © Robert Frank.
Trolly – New Orleans, 1955. From The Americans © Robert Frank.

στους λευκούς αν δεν υπήρχε άλλη θέση.